SÜPERMEN-ŞİİR

 

SÜPERMEN

Sen, pelerini ütülü, taytı kolalı Süpermen.

Uçuyorsun, süpersin, vurdun mu deviriyor, baktın mı yakıyor

Üfledin mi soğutuyor, baktın mı yakıyor, üşüyor ve koşuyorsun.

Gene de özün olan kripton taşından korkuyorsun

 

Sen, üç bin kızanınla Çamlıbel’e otağını kuran

Sırması kaftanlı, çevresi oyalı Köroğlu

Bolu beyinin koynundan kız kaçırırsın

Ama delikli demirden korkarsın

 

Ve diğerleri;

Dolar milyarderi Batman, bileğinden ağ atan Örümcek Adam,

Taş Adam, Su adam, şu adam, bu adam, o adam…

Kraliçesinin hizmetinde James Bond

Devlete sırtını yaslamış özel harekat,

Dağda gerillalık yapanlar,

Yasaları tanımayan mafya

Yasaları ortaya koyan devlet

Çok süpersiniz.

 

Oysa bizim ne devletimiz var, ne devleti tanımazlığımız

Uçmuyoruz, kaçmıyoruz, hatta yurda geri dönüyoruz

Öyle süper güçlerimiz yok, görünmez adam değiliz

Dağda kalaşnikoflarımız yok, bir filintamız,

Bir balyemez topumuz bile yok

Ne bileğimiz Ali’nin bileği,

Ne kılıcımız Zülfikar, ne atımız düldül

Ne atımız, babasının, oğlum Ruşen Ali,

Bu at ölürse Bolu beyi ile davamız mahşere kalsın

Dediği kırat yok,

Bin odalı saraylarımız, sırça köşklerimiz yok

Vuruluyoruz, öldürülüyoruz, bombalanıyoruz

Neden tutuklandığımızı bile bilmeden

Gizli tanıklar sayesinde hapislerde çürüyoruz

Diplomalarımız, tapularımız,

Helal kazançlı birikimlerimiz

Bir yerlerde işe girme, iş yapma imkânlarımız

Bunların elinde

En kötüsü de hakkımızda çıkan

Hiç bir şekilde doğrulanamasa

Asla yalanlanmayan dedikodular

Ve her an kılıcını çekecek

Koynumuzda uyuyan yılanlar

 

Bütün bunlara rağmen mücadeledeyiz

Düştükten sonra daha güçlü kalkıyoruz

Bu yüzden sizden daha süperiz.

 

 

NİYAZİ AKINCIOĞLU-KÖROĞLU

 Şarkını ezbere biledursunlar

Adına el pençe divan dursunlar

Kepengler namınla insin her akşam

Beni Sarmaz oldun artık

bütün bütün unutursam

affet Köroğlu

Asrımızda niceler var:

Kan damlamasa kaleminden şairin

Yazılmadık kalacaktır şarkısı

ve türküsü yakılmadık.

Halbuki onlar,

Bir şarkılık,bir türkülük de olsa

Daha Köroğlu'dur Köroğlu'ndan.

Asrımızda

Geçip yardan, anadan,

Dönüp bir yol arkasına bakmadan,

Niceler var;

Yürür dağlar gibi,dağda;

Savrulur yangın gibi rüzgarda;

Gider yolda, ulam ulam,

Akar suda, oluk oluk.

Kan gider gözlerinden,

kan gider dizlerinden.

Bakar melul,han kapılarından;

Düşer toprağa ümitlim.

İşte böyle Körığlu;

Kuşlarına hükmettiğin dalların

Ardıcındna yaplılır katranın daniskası

Ardıç katranından karadır

çingene kızın gözleri;

Çingene kızın gözlerinden

insanoğlunun dünyası.

Fakar seyri malum bizce tarihin,

malum ve mutlak;

Yarın aydın, yarın güzel,

yarın bizim olacak.

Ve sen insan, ve sen cesur,

ve sen kahraman;

Ve bihaber fırıncıdan, tezgahtardan,kasaptan,

Tankarından, toplarından dünyanın.

Sen kaftanı sırmalı,

Sen çevresi oyalı,

Delikli demirden korkan Köroğlu!

Yirminci asrın göbeğinde biz,

Daha merd, daha insan,

daha cesuruz;

Ve hala yaşıyoruz.